baybilir

Hayatı Paylaşalım, Mutlu Olalım

Osman Yılmaz

2 min read

Hoşgörülü biriydi.Güler yüzlü sohbeti dinlenirdi.Kimseyle tartışmazdı.Konuşmayı sever, espiriliydi. Esnaflığı severdi.İkna kabiliyeti yüksekti.
Kendisine yapılan yanlışlara,o iyilikle yaklaşırdı.Hatalar biz insanlar için vardır derdi.Kendisine yapılan bu denli haksızlıklara rağmen,yinede insanlara sevgiyle yaklaşırdı…
Geçmiş zamanda bu bölgede popiler olan,tavuk (civci) çiftliği kurucularındandı.Kendini bu işiyle tanıtmıştı.Renkli bir kişiliğe sahipti.Kendiyle barışık hayatı severdi…
Açık mavi değil,gök mavisi değil, şafak mavisi değil,gri değil.O rengi nasıl yazacağımı,nasıl tarif edeceğimi bilemiyorum.Ama;bildiğim,gördüğüm o görüntü var gözlerimin önünde.Takım elbisesi,(jilet gibi ütülü patolon) beyaz gömleği,güzel bir kıravat,siyah ayakkabılar vardı üzerinde.Tıraşını olmuş,saçları yan tarafa taranmış,bir beyefendi yürüyor sokakta…Ben seni böyle hatırlıyorum be Osman abi.
Sende erken ayrıldın bizlerden.Halim abin,kardeşin İsmail,yeğenlerin gibi.Anneni-Eşini-Cocuklarını çok üzdün,gözyaşları döktürdün peşinden.
Kıymetlı Emine Annemiz,üç evladı ve torunlarının vefatlarıyla acı dolu bir yaşam sürdü ve sürüyor da!..Bunca acılara,bu denli cefalara nasıl katlandı,nasıl sabretti, anlamak,anlatmak tarifi imkansız birşey!..Evlatların acısıyla bir yaşam nasıl anlatılabilinir ki?..Allah’ın sevdiği biri olmak böyle bir şey mi acaba?..Allah’tan gelene sabır ve tevekkül etmek gerekir.Mükâfatı da Cennet’te olmak demektir.Allah;Annene-Eşine-Evlatlarına yakınlarına sabırlar versin.Allah rahmet eylesin,mekanın Cennet olsun değerli abimiz… Osman Yılmaz

Hazırlayan : Yusuf SEZER

Daha Fazla

2 min read
2 min read

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir